Orlean

Jest stolicą regionu Centre i departamentu Loiret, leży ok. 120 km od Paryża. Orlean leży dokładnie w miejscu, gdzie Loara z kierunku północno-zachodniego zmienia go na południowo-zachodni. Początkowo miasto nosiło nazwę Cennabum, rozwinęło się dzięki Juliuszowi Cezarowi. Później cesarz Marek Aureliusz postanowił wesprzeć miasto i na jego cześć nazwano je Aurelianum. Podczas panowania króla z dynastii Merowingów, Chlodomira (511-524), Orlean stanowił funkcję stołeczną. Przede wszystkim Orlean wsławił się w historii Francji podczas wojny stuletniej (1337-1453), kiedy oddziały francuskie pod dowództwem Joanny d'Arc (zwanej także Dziewicą Orleańską) odbiły to miasto z rąk Anglików (1429). Podczas II wojny światowej Orlean został zniszczony podczas niemieckich bombardowań.

Najważniejszym zabytkiem Orleanu jest Katedra św. Krzyża (Cathedrale Sainte-Croix d'Orleans), pochodząca z XIII w. Pierwotnie stała tam świątynia z IV w. To w niej właśnie Karol £ysy został koronowany na króla. W 972 r. urodzony w Orleanie Hugo Kapet zostaje w katedrze ochrzczony. W 989 r. większa część starej katedry zostaje strawiona przez pożar. Nowa, składająca się z pięciu naw katedra powstała na polecenia Filipa I. W XVI w. podczas wojen hugenockich została poważnie zniszczona. Obecną formę katedra zawdzięcza wielu francuskim królom - od Henryka IV w 1599 r. po Karola X (1829). Jest to kolejna francuska katedra zbudowana w stylu gotyckim, później przebudowywana. Nie jest może tak imponująca jak ta w Reims, czy w Paryżu, ale można w niej podziwiać ciekawe witraże przedstawiające sceny z życia Joanny d'Arc, wyzwolicielki miasta. Na jej fasadę składają się dwie wieże wzniesione pod koniec XII wieku.

Pomnik konny Dziewicy Orleańskiej znaduje się na Place du Martroi. Mimo tego, iż stare miasto został poważnie zniszczone w wyniku niemieckiego bombardowania w 1940 r., dalej można podziwiać średniowieczne budynki Orleanu. Jednym z nich, chyba najbardziej znanym jest Maison Jeanne d'Arc (Dom Joanny d'Arc), w którym podobno zatrzymała się podczas kampanii 1429 r. Inny budynek na ulicy Tabour, który wart jest zobaczenia to renesansowy Maison d'Euverte Hatte, wzniesiony w pierwszej połowie XVI w. Należał on niegdyś do rodziny orleańskich mieszczan. Stary ratusz, czyli L'Hotel des Creneaux, pełnił swoją funkcję do 1790 r. Stara biblioteka uniwersytecka mieści się na Rue Pothier, budynek datuje się na XV w. Innym oryginalnym i ważnym dla miasta budynkiem jest L'Hotel Cabu, nazwany tak na cześć Filipa Cabu, feudała i przewodniczącego Rady Miasta w połowie XVI w. Obecnie w jego wnętrzach mieści się Muzeum Archeologiczno-Historyczne Orleanu. Renesansowy L'Hotel Groslot powstał dla królewskiego doradcy Jacquesa Groslota.

Joanna d'Arc urodziła się w roku 1412 w Domremy, wiosce w regionie Vosges, w rodzinie chłopskiej. Kiedy miała 13 lat, usłyszała głos Boga, który nakazywał jej opuścić rodzinną wioskę i udać się na wojnę, aby wyswobodzić Orlean, a następnie całą Francję, z rąk Anglików. W maju 1428 r. udała się do Vancouleurs w Szampanii, gdzie próbowała nakłonić Roberta de Baudricourt, aby przekonał króla o jej misji. Nikt tam jednak jej nie uwierzył i Joanna wróciła do Domremy. Nie poddała się jednak, w lutym następnego roku spotkała Roberta raz jeszcze, i tym razem zgodził się on użyczyć jej eksorty do królewskiego obozu. 7-go maja 1429 r. jej stosunkowo mała armia zmusza Anglików w Orleanie do kapitulacji. Dzięki temu zwycięstwu król Karol VII mógł udać się na koronację do Reims, która odbyła się 16-go lipca 1429 r. Później zapomina on o zasługach Joanny dla kraju i nie wykupuje jej z niewoli u księcia Burgundzkiego. Joanna przebywa tam do końca 1430 r., następnie zostaje przekazana w ręce króla angielskiego. Niedługo po tym płonie żywcem na stosie na rynku w Rouen pod zarzutem heretyzmu.